ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد هشتم)
حاج میرزا مصطفى صادقى ابن علامه الحجة آقاى حاج میرزا ابوالحسن عالم طراز اول و روحانى عالیقدر بود. فقید سعید از خاندان جلیل روحانیت و نواده عالم گرانقدر خاتم المجتهدین مرحوم آیت‏اللَّه حاج ملا محمدصادق قمى یكى از شخصیتهاى بزرگ و مشهور تاریخ اسلام و تشیع در قرن اخیر است. مرحوم آیت‏اللَّه صادقى عمر پربركت خود را در راه علم و فقاهت و تدریس و تعلیم و معارف اسلامى در حوزه علمیه قم به پایان رسانید. وى نمونه‏اى عالى از روحانیت و تربیت درخشان مكتب اسلام بود. علم و عمل و زهد و پارسائى در وجود شریفش جمع و ناصیه بلندش را هاله‏اى از نور معنویت و قداست فراگرفته بود. آنچنان شخصیتى جذاب و محبوب داشت كه خاطره‏اش براى همیشه در دل دوستان و ارادتمندانش باقى خواهد ماند. آیت‏اللَّه صادقى در سال 1311 قمرى در قم به دنیا آمده و پس از تحصیل و تكمیل سطوح مهاجرت به نجف نموده و بعد از انجام تحصیلات عالیه در نجف اشرف در محضر اساتید بزرگ علمى مانند آیت‏اللَّه شریعت اصفهانى و آیت‏اللَّه نائینى و آیت‏اللَّه اصفهانى و آیت‏اللَّه آقاى ضیاءالدین عراقى و دریافت اجازات عالیه اجتهاد از آیات عظام مذكور به زادگاه خود شهرستان مذهبى قم مراجعت كرده و سپس بیش از نیم قرن، به تربیت علمى و معنوى و اخلاقى طلاب و دانشجویان معارف اسلامى پرداخت و بسیارى از فضلا و دانشمندان از محضر درسش كسب فیض كردند و مشكلات اجتماعى فراوانى از اهالى قم در مجلس او حل و فصل مى‏شد. و معظم له در طول سى سال مرجع مردم شرافتمند قم بوده و اكثر كارهاى مذهبى و اجتماعى و سمت قضاوت شرعى در مرافعات و دعاوى اهالى قم به دست ایشان جارى مى‏شد فقد سعید، تجسم قطعى اخلاق حسنه تربیت مكتب اسلام بود. برخورد ملایم و چهره پیوسته مهربان و متبسم وى جلوه‏ى صداقت و مظهر پاكى و محبت بود. مقام زهد و كم‏توجهى او به مظاهر فریبنده مادى و قناعت به حداقل معیشت و اجتناب از تجمل، از خصوصیات بارز این روحانى بزرگ است. در طول زندگانى طولانى و سودمندش، هرگز دلى از گفتار و خاطرى از رفتارش نرنجید و پیوسته زبان نصیحتش بر طبق موازین «موعظه حسنه» نرمى و جاذبه و نفوذ و متانت را یكجا جمع داشت. زندگانى آیت‏اللَّه فقید در ده سال اخیر در اثر كهولت همراه با كسالت و ناتوانى گشت و همین فرسودگیها بود كه رفت و آمد و فعالیتهاى اجتماعى او را محدود ساخت. لیكن جلسات تحقیق و تدقیق مسائل فقهى به طور مداوم در منزلشان با حضور جمعى از علما و دانشمندان برگزار مى‏گردید. و بالاخره با كمال تاسف در سحرگاه شنبه دوازدهم خرداد ماه 1358 برابر با هفتم رجب‏المرجب 1399 ق پس از یك دوره بیست روزه بیمارى آپاندیس در تهران به جوار رحمت حق‏تعالى پیوست. جنازه‏ى این روحانى عظیم‏الشأن در میان استقبال و تشییع گروه‏هاى مختلف از اهالى شهرستان قم و با حضور دانشمندان و فضلاء حوزه علمیه و با شركت مراجع ارجمند تقلید حضرات آیات عظام گلپایگانى و نجفى مرعشى در گورستان متبرك «شیخان» قم همراه با اندوه فراوان به خاك سپرده شد. از تاریخ فوت تا چندین روز، جلسات ترحیم از سوى رهبران حوزه علمیه و مراجع تقلید در قم و تهران برگزار شده است. ضمنا مراسم شب هفت فقید سعید، ساعت 5 تا 7 بعد از ظهر پنجشنبه دوازدهم رجب مطابق با هفدهم خرداد در مسجد امام قم برگزار گردیده است. از باقیات الصالحات آن مرحوم یگانه فرزند برومند آن مرحوم جناب حجت‏الاسلام استاد دكتر على‏اكبر صادقى است كه در سال 1308 شمسى متولد شده است. معظم له پس از پرورش در بیت علم و تقوى و طى دوره تحصیلات جدید به تحصیل علوم دینیه پرداخته و از محضر مرحوم آیت‏اللَّه داماد و آیت‏اللَّه العظمى صدر (پدر همسر ایشان) و مرحوم آیت‏اللَّه العظمى بروجردى استفاده نموده تا به دریافت اجازه اجتهاد نائل و بنابر تشویق آیت‏اللَّه صدر و آیات دیگر براى خدمت بیشترى در دانشگاه تهران قسمت دانشكده حقوق وارد شده و پس از پایان دوره آن و اخذ گواهى دكترا به عنوان دانشجوى ممتاز در دوره دكترى حقوق فارغ‏التحصیل شده و هم‏اكنون استاد دانشكده در دانشگاه و برخى دانشكده‏هاى دیگر است كه در كنار تدریس برنامه‏هاى دانشگاهى دانشجویان را با معارف اسلامى و اخلاقى دینى آشنا مى‏سازند.